زهرا داودنژاد: از سوسن تسلیمی و معتمدآریا الگو می‌گیرم

به گزارش فیلم‌نت نیوز، زهرا داودنژاد بازیگر فیلم «شماره 17 سهیلا» به کارگردانی محمود غفاری این هفته مهمان برنامه باهمستان سینما به تهیه‌کنندگی الهه بهبودی بود.

او بازیگری را در سال 79 با فیلم «بچه‌های بد» شروع کرد و فیلم‌های «ملاقات با طوطی»، «دست‌های خالی»، «نیلوفر»، «کلاس هنرپیشگی» و «شماره 17 سهیلا» را در کارنامه خود ثبت کرده است.

زهرا داودنژاد قبل از بازیگری در کسوت دستیار کارگردانی و منشی صحنه فعالیت داشته است. گپ و گفت او با محمدرضا مقدسیان مجری و کارشناس سینمایی این برنامه در زیر بخوانید:

عضو خانواده داود‌نژاد بودن چه حالی دارد، آیا سایه پدر تاثیری در کسب این جایگاه مستقل شما در سینما داشته است؟

عضو این خانواده بودن لذت‌بخش است. باید فراتر فکر کنیم ولی عضو این خانواده بودن بی تاثیر نیست و نمی‌شود منکر تاثیرش شد، ولی صرفا پارتی بازی نشده و شخصا زحمت زیادی برای این جایگاه کشیدم و علاقه فراوانی هم به این رشته داشتم، البته بودن در این موقعیت یک شانس محسوب می‌شود. سایه و عنوان پدرم باعث شد احساس مسئولیت بیشتری در کار داشته باشم و همه فعالیتم از سال 74 در بخش‌های پشت صحنه، دستیار کارگردانی و منشی صحنه بوده است و بازیگری را بعد از این فعالیت‌ها شروع کردم.

تعداد زیادی از دوستان که در این موقعیت و خانواده‌ها هستند، سعی می‌کنند رشته مخالف انتخاب کنند، ولی شما خانوادگی کار می‌کنید و این نوع کار به یک سبک در خانواده شما تبدیل و مشهور شده است. آیا مرزی بین کار و خانواده دارید؟

واقعا برای ما سینما چیزی به جز زندگی است. من با نان و سینما بزرگ شدم و چیزی اضافه یا کمتر از سینما وجود ندارد. مادربزرگم که هنرپیشه درجه یکی در سن و سال خودشان هستند در بچگی برایمان قصه تعریف می‌کردند و ما خودمان را در نقش‌های قصه می‌گذاشتیم و همین طور ادامه پیدا کرد. الان هم سینما برای ما نقش تعیین می‌کند و به شدت زندگی سختی است.

با وجود این سختی متوجه نمی‌شوم که مرز بین بازی نقش سینما و خانواده واقعا کجاست آیا نقش هستند یا بداهه؟ به خصوص در فیلم «کلاس هنرپیشگی».

همگی ما در هدف پدرم که سینماست همسو هستیم. عاشقانه او را به عنوان یک مدیر قبول داریم و احساس می‌کنیم سربازش هستیم، حتی اگر چیزی را قبول نداشته باشیم به حرفش اقتدا می‌کنیم و خودمان را به چیزی که او خواسته نزدیک می‌کنیم.

شما برای فیلم «کلاس هنرپیشگی» کاندید جشنواره شدید و برای فیلم «شماره 17 سهیلا» هم در جشن انجمن منتقدین کاندید شدید اما با وجود درخشش فیلم جایزه نگرفتید. فکر می‌کنید دستی در کار است یا بازی‌های متفاوت شما نسبت به هم دوره‌ای‌هایتان باعث شده دیده نشوید؟

قطعا من و شما می‌دانیم که دست‌هایی وجود دارد و اینکه چگونه هستند نمی‌دانم و برای من هم مبهم است که چرا اتفاق می‌افتد. اینکه بازی متفاوتی از من دیده می‌شود به خاطر نگاه من به بازی است که عمدتا فرق دارد. به هر حال من هم الگوهایی در این سینما داشتم مثل خانم معتمدآریا و خانم تسلیمی. جنس هر بازی ربطی به هنر پیشه بودن و شغل محسوب شدن ندارد و من در حد توان و بینشم این کار را انجام می‌دهم. این نگاه باعث می‌شود من انتخاب نشوم چون بازی یا ژانر خاصی فعلا مد شده که من شبیه آن نیستم و امید دارم نگاه‌ها وسیع‌تر شود و همه مورد توجه قرار بگیرند.

در کارهای پدرتان خیلی حضور ندارید. چرا ؟

خودشان نخواستند.

اینکه بازی شما متفاوت است یعنی سبک شما چیست؟

نظر مخاطب برای من خیلی مهم است. بعد از اکران فیلم بیشتر مخاطبان اظهار کردند با نقش من همذات‌پنداری داشته‌اند و یا برایشان باورپذیر بوده و این نقطه مشترک بیشتر مخاطبان بود که برای من قابل تامل است.

کمی از حال و هوای تولیدی فیلم «شماره 17 سهیلا » را توضیح دهید.

سهیلا یک خانم میانسال است که با بحرانی به نام رابطه، ازدواج و خانواده دست و پنجه نرم می‌کند. به دلیل مشکل ژنتیکی 6 ماه فرصت دارد که ازدواج کند و مادر شود و به همین دلیل سعی می‌کند همسر مورد نظرش را پیدا کند.

شما چطور به این پروژه اضافه شدید؟

 من از اعتماد آقای غفاری و پیگیری‌هایشان تشکر می‌کنم. از زمانی که قرار شد ما با هم همکاری کنیم این پروژه به مدت یک سال متوقف شد. تهیه‌کننده خواسته بود از یک استار استفاده شود ولی آقای غفاری خواستند من نقش را ایفا کنم. آقای غفاری صبوری کردند و تهیه‌کننده راضی شد. بعد از خواندن فیلم‌نامه مطمئن شدم این نقش برای من نوشته شده است. شخصیت فیلم برای من شناخته شده بود چرا که تعداد زیادی از دوستان اطرافم این شرایط را داشتند. بحران‌ها و نامعلومی آینده و مادر شدن برای خانم‌ها جایگاهی است که با هیچ چیزی مثل ظاهر و پول و موقعیت اجتماعی جبران نمی‌شود و جایگزینی ندارد. ما خیلی خانم‌ها را داریم که دچار این دغدغه هستند و سهیلا می‌توانست نمونه یکی از همین زن‌ها باشد. سهیلا با من متولد شد.

آیا فیلم «شماره 17 سهیلا» کسب جایزه در جشنواره داشته است؟

بله بهترین فیلم در جشنواره ژنو سوییس و بهترین فیلم در جشنواره کلن آلمان .

به بینندگان توصیه می‌کنم حتما این فیلم را ببینند، مطمئنم ضرر نمی‌کنند. با این آشفته بازار سینما که فیلم خوب کم داریم حداقل یک ساعت و نیم فکر می‌کنند.

The post زهرا داودنژاد: از سوسن تسلیمی و معتمدآریا الگو می‌گیرم appeared first on فیلم‌نت‌نیوز.

زهرا داودنژاد: از سوسن تسلیمی و معتمدآریا الگو می‌گیرم


بازیگران و سینما

دیدگاه ها خاموش هستند.

آخرین آموزشهای آشپزی

تازه ترین نوشته ها

بهرام رادان حضور در...

درتاریخ : جولای - 20 - 2018

دیدگاه‌ها برای بهرام رادان حضور در «رقص روی شیشه» را تایید کرد بسته هستند

آخرین قسمت سریال «گلشیفته»...

درتاریخ : جولای - 18 - 2018

دیدگاه‌ها برای آخرین قسمت سریال «گلشیفته» فردا می‌آید + جدیدترین تصاویر بسته هستند

14 ژوئیه: تولد استاد...

درتاریخ : جولای - 16 - 2018

دیدگاه‌ها برای 14 ژوئیه: تولد استاد یگانه‌ی سینما بسته هستند

فیلمبرداری «دو کیلومتر به...

درتاریخ : جولای - 14 - 2018

دیدگاه‌ها برای فیلمبرداری «دو کیلومتر به کردان» به پایان رسید + تصاویر بسته هستند